فونت زيبا سازفونت زيبا سازفونت زيبا سازفونت زيبا سازفونت زيبا سازفونت زيبا سازفونت زيبا ساز

لطفا از تمام مطالب دیدن فرمایید.

می توان از آب و از نان ، و از جان خود حتی گذشت

ممکن اما نیست مجنون بود و از لیلا گذشت

عاشقان را جامه ای پوشیدنی جر چشم نیست

یا ز خیر عشق یا میباید از دنیا گذشت . .

.... document.write('');document.close(); ..0...


یک عمر قفس بست مسیر نفسم را

 
حالا که دری هست مرا بال و پری نیست

 
حالا که مقدر شده آرام بگیرم

سیلاب مرا برده و از من اثری نیست

 
بگذار که درها همگی بسته بمانند

 
وقتی که نگاهی نگران پشت دری نیست

.... document.write('');document.close(); ..0...

مرا ببوس
نه یک بار که هـــــزار بار
بگذار آوازه ی عشق بازیمان
چنان در شهر بپیچد
که روسیاه شوند
آنها که بر سر جدایی مان
شرط بسته اند

.... document.write('');document.close(); ..0...

انسانهای پاک و ساده را با تمام وجود دوست دارم
همانهایی که بدی هیچکس را باور ندارند
همانهایی که برای همه لبخند میزنند
همانهایی که بوی ناب “آدم” میدهند
و من باور دارم که وجود نازنینت شایسته دوست داشتن است .

.... document.write('');document.close(); ..0...


 

خواستم كه شيدايت كنم مفتون چشمانت شدم
در عشق رسوايت كنم پاي بند پيمانت شدم


خواستم سخن از دل بگم
ديدم دل ميبري ، دين ميبري ، مومن به ايمانت شدم


گفتم مرحم نهم بر زخم خويش سازش كنم با اخم خويش
بيهوده بود تجويز من محتاج به درمانت شدم

 


خواستم پنهان كنم اين راز را اين سوز و اين گداز را
غافل كه من انگشت نماي شهر و سامانت شدم

.... document.write('');document.close(); ..0...

من از کجا پند از کجا باده بگردان ساقیا
آن جام جان افزای را برریز بر جان ساقیا
بر دست من نه جام جان ای دستگیر عاشقان
دور از لب بیگانگان پیش آر پنهان ساقیا
نانی بده نان خواره را آن طامع بیچاره را
آن عاشق نانباره را کنجی بخسبان ساقیا
ای جان جان جان جان ما نامدیم از بهر نان
برجه گدارویی مکن در بزم سلطان ساقیا
اول بگیر آن جام مه بر کفه آن پیر نه
چون مست گردد پیر ده رو سوی مستان ساقیا
رو سخت کن ای مرتجا مست از کجا شرم از کجا
ور شرم داری یک قدح بر شرم افشان ساقیا...

.... document.write('');document.close(); ..0...

 

گاهی نفس به تیزی شمشیر می شود

از هرچه زندگیست دلت سیر می شود

گویی به خواب بود جوانیمان گذشت

گاهی چه زود فرصتمان دیر می شود

کاری ندارم آنکه کجایی چه می کنی

بی عشق سر مکن که دلت پیر می شود

.... document.write('');document.close(); ..0...


 

چه قدر فاصله اینجاست بین آدمها

چه قدر عاطفه تنهاست بین آدمها

کسی به حال شقایق دلش نمی سوزد

و او هنوز شکوفاست بین آدمها

کسی به نیت دل ها دعا نمی خواند

غروب زمزمه پیداست بین آدمها

چه می شود همه از جنس آسمان باشیم

طلوع عشق چه زیباست بین آدمها

تمام پنجره ها بی قرار بارانند

چه قدر خشکی و صحراست بین آدمها

به خاطر تو سرودم چرا که تنها تو

دلت به وسعت دریاست بین آدمها

 


.... document.write('');document.close(); ..0...

منـــــکه دنیا و دل و دین هــــــــمه را باخته ام  

   با تو و یـــــــاد تو دنیــــایی دگــر ساخته ام


فارغـــــم از هـــــمه چــیز و همه کس ناز گلم         

روز و شب را بـــــــه خیـــالات تو پرداخته ام


مثــــــل خــورشیدی که آن تابشت آورده بهار                 

مـــســـت سیمای بهارت شده و فاخته ام


گــربه دریای نگـــــــاهت شده ام زار و غـــریق 

   حــال رویــــــــایی آن حیف که نشناخته ام


چون درونش شدی،ناخاسته و آنـــــی دلـــــم

  بر دو چشمانـی که دنیاست در انداخته ام


چشـــــم تو مــال خودت،شیوه ی آن ناز نگاه 

   ســــهم من بوده که دل داده و دلباخته ام


تــــابش مــــــــــاه رخت حیف ندیدم دل شب                 روز و شب را به امــــیدش چه اگر تاخته ام

 

 

 

 

.... document.write('');document.close(); ..0...

 

 

 

دیـــــن خــــــــود را داده تا بــــــرگیرم ایمان نگار               قبله گاهــــم گـشته ابــــروی و دو چشمان نگار

آنچــنان بــــــــرده دلـــــم با خـــنده ی کنج لبش               تا  کـــــــه ناچــــارم شوم هـــر لحظه قربان نگار

توبــــه ی روزانه ام از عاشـــقی شبها شکست               زیــــر و رویــــم میـــــکند چـون یــاد مژگان نگار

گیــــج و منـــــگم حالـــــیا از شــــدت آشفتگی               در دلم شـــــــد تـــــیر مهرآگــین به میدان نگار

هـــــــــر که را افـــــتاده در گـردن کمند مهر یار                  اختیارش کـــاملا بـــــــــوده به فــــــــرمان نگار

میـشود فـــرهاد و با تیشه بکـــــوبد سنگ کوه                 گـــــر ببیند عـــشوه ی شــــیرین و جانان نگار

چشمه چشـمه شد دلم آمد شبی چون دلبرم                 بــــــــا نگاهـــی گـــشـته بــــودم تیر باران نگار

ای دریغا او ســـراب و مانده ام من در فـــــراق                 گشته ام مبـــهوت و مــات و گــیج و حیران نگار

میشوم مـست و غـزلخوان گر سپیده  سر زند                 گـــــم شـــــــود دیگــر شــب تاریک هجران نگار

خــسروا رویای تــورج  بـــــــوده  در  دلــــداگی                جــــــــــان خود را هم فــــــرو ریزد به دامان نگار

 

.... document.write('');document.close(); ..0...

لطفا از دیگر مطالب نیز دیدن فرمایید
.: Weblog Themes By SlideTheme :.